X
تبلیغات
کالج کارآفرینی تیوان
مطلب را به بالاترین بفرستید: Balatarin Bookmark and Share
خیرسرش زمستان است. دمای هوا فقط یادآور اردیبهشت است! یک روز گرم، با آفتاب تموزی و یک روز سرد، با مَلَسی بهاری که خیلی از آدم های حساس را به پوشیدن ژاکتی وامی دارد. کاش! من هم می توانستم ژاکت بپوشم. چندروزی است که قرص هایم را مرتب نخورده ام. بعضی ها را نداشتم و وقتی هم برای دکتررفتن. بعضی هاش را هم از سر بی حوصلگی. حالا، سردمه به قول حسین پناهی «مثله یه سگ!». حس خوبی است. سرما را کمتر در این سال ها تجربه کردم.

روزهای نخستِ دارو فقط گرما بود و گرما و گرما. تب، هذیان و تجربه های شعله های آتش. بدنم به داروها عادت کرده است. سه روز، دوری از داروها لذتِ خنکی را مثل آدم عادی به من می چشاند؛ تجربه لذتِ ملس هوای اسفندِ بهاری امسال. امان از دردسرهای لذت. هرسال مثل مریض خوب و حرف گوش کن، همه داروها را مرتب می خوردم و همه چیز عادی بود و فشار کاری آخر سال هم به راحتی رد می شد. اما این دفعه خیام وار دلم می خواهد فکر کنم و فقط به آن اکنون توجه کنم و کمی از این هوا لذت ببرم. دکتر بعد از مدت ها به صدای قلبم دقیق گوش می دهد و اخم هایش را در هم می کند.

می گوید: «دست هایت را دوباره کنار هم صاف رو به جلو نگه دار!» لرزش را می بینم. می پرسد که تپش قلب غیرعادی دارم و من هم خودم را به آن راه می زنم و می گویم که عادی است و حالاچون چندروز داروها را مرتب نخوردم کمی به هم ریختم. اما خودم می دانم استرس های این مدت خصوصا پروژه های تحویل نداده، دارند چه بلایی سر سلامتی ام می آورند. روش همیشگی برای خوشامدگویی به بهار کم کردن کارها بود، کمتر زیر آفتاب بودن، دقت در تغذیه و گاهی اضافه و کم کردن قرصی. اما روش امسالِ من کمی فرق دارد. دلم می خواهد بهار را باور نکنم. یعنی باور نکنم که می تواند کاری بکند و جریان زندگی را تحت تاثیر قرار بدهد.
 دوست دارم بهار را با همه دردسرهای بیماری در آغوش بگیرم. بهار فقط برای کسانی که «ام اس» دارند، دردسرساز نیست.
رایج ترین دردسر بهار حساسیت است که از همه بیماری ها به نظر من صعب العلاج تر است. از حساسیت که بگذریم باید برویم سراغ دردِ خودمان و یک فکری برای مسئله بکنیم.
بهار که می آید مدت زمان بیشتری آفتاب در آسمان است و همه می دانیم که گرما هم آزاردهنده است و هم باعث پیشرفت بیماری. بهتر است عملیاتی صحبت کنیم؛ ساعت های رفت وآمدمان را با خورشید هماهنگ کنیم. برای کار های روزانه به گونه ای برنامه ریزی کنیم که نیازی به زیادماندن در آفتاب و ترافیک نداشته باشیم و تلاش کنیم ساعت ها یا محل هایی را برای قدم زدن و عبورومرور در مسیرمان شناسایی کنیم که بیشتر سایه باشند. بیشتر آب بخوریم تا گرما را بیشتر بتوانیم تحمل کنیم. برخلاف زمستان که اگر چندروزی هم دیرتر به دکتر سر می زدیم و بدون دارو مشکل خاصی پیش نمی آمد، این فصل باید دکتررفتن و آزمایش های دوره ای را انجام داد تا تمام زحمتی که برای کنترل بیماری در سال های گذشته کشیده ایم، هدر نرود.

 بهار تنها فصل خانه تکانی نیست، بهار فصلی است که باید حواسمان بیشتر به خودمان و «ام اس»مان باشد.
    
منبع:  روزنامه شرق ، شماره 2542 به تاریخ 20/12/94، صفحه 16 ، نویسنده: مریم پیمان