X
تبلیغات
کالج کارآفرینی تیوان
مطلب را به بالاترین بفرستید: Balatarin Bookmark and Share
رئیس سازمان غذا و دارو از رئیس سازمان نظام پزشکی: پزشکان داروهای خارج از فهرست دارویی کشور را تجویز نکنند


کیفیت داروهای ایرانی موضوعی است که همیشه مورد سوال مسئولان وزارت بهداشت و سازمان غذا و دارو قرار گرفته و هر بار هم از سوی آنها تایید شده اما بیماران، آنها که مشتریان ثابت این داروها هستند رضایت چندانی از برخی از این دارو ها ندارند. با این حال روز گذشته رئیس سازمان غذا و دارو آب پاکی را روی دست همه پزشکان و انجمن های علمی و تخصصی پزشکی ریخت و در نامه ای خطاب به رئیس سازمان نظام پزشکی خواستار خودداری از تجویز هر گونه داروی خارج از فهرست داروهای ایران به بیماران شد. دکتر غلامرضا اصغری در نامه خود به صراحت اعلام کرده است، فهرست داروهای ایران مبنای تولید، واردات، عرضه و توزیع داروها در بازار دارویی کشور است و از آنجا که شرکت های دارویی و داروخانه های کشور طبق قانون مجاز به توزیع و عرضه داروهای خارج از این فهرست نیستند، تجویز داروهای خارج از فهرست توسط بعضی از همکاران پزشک باعث سرگردانی بیماران در تهیه آن نوع داروها و همچنین بروز کمبودهای غیرواقعی در بازار دارویی کشور خواهد شد. اشاره رئیس سازمان غذا و دارو به بند پ ماده 72 قانون برنامه ششم توسعه است که تجویز داروهای خارج از فهرست را تخلف به حساب می آورد.
    97 درصد داروهای مصرفی مردم از نظر کمی تولید داخل است. همین آمار از سه سال گذشته و بعد از اجرای برجام و ساماندهی بازار دارویی کشور پای ثابت بیشتر سخنرانی های مسئولان نظام سلامت بوده است. آماری که از آن به عنوان یکی از مهم ترین اتفاقات حذف تحریم ها و به دنبال آن رونق گرفتن صنعت تولید داخلی دارو یاد می شود. داروهایی که حدود 50 درصد از مواد اولیه شان از طریق واردات تامین می شود. در این میان هند، چین، استرالیا و آرژانتین سهم قابل توجهی در تولید مواد اولیه کمپانی های بزرگ دارویی دارند و ایران هم از این قاعده مستثنی نیست. با این وجود اغلب از بیماران می شنویم داروی ایرانی تاثیر ندارد یا داروی خارجی معجزه می کند یا اینکه داروهای ایرانی عوارض شان زیاد است و از طرفی داروی ایرانی چون ارزان تر است پس از مواد بهینه برای ساخت آن استفاده نشده است.
این ها مشکلاتی است که اغلب بیماران در تماس با روزنامه ما نیز بارها مطرح کرده اند اینکه داروی ایرانی برای مبتلایان به ام اس اثر گذاری اش صفر است یا همین چند وقت پیش بود که رئیس بنیاد بیماری های نادر در نشست خبری با خبرنگاران ضمن گلایه از کیفیت داروی تولید داخل این پرسش را مطرح کرد که اگر داروی تولید ایرانی مشکل ندارد پس چرا داروی خارجی وارد می کنند؟
    
    گرانی داروی خارجی
    پزشکان مخالف با تجویز داروی داخلی هم می گویند، تنها بیمارانی که استطاعت مالی دارند می توانند داروی خارجی استفاده کنند و برخی بیماران صعب العلاج و خاص کم بضاعت نمی توانند و ناچار به مصرف داروی داخل می شوند که برایشان مشکلات و عوارض زیادی، همراه داشته است. روسای برخی از انجمن های علمی پزشکی نیز معتقدند، هر چند کیفیت داروهای ایرانی از نوسانات قبلی خارج شده و وضعیت بهتری پیدا کرده اما در این میان برخی از بیماران به دلیل وابستگی به دارو، همچنان با داروهای خارجی سازگاری دارند اما بیماران به دلیل حذف پوشش بیمه ای این داروها توانایی تهیه آنها را ندارند.
    دکتر عباس کبریایی زاده نایب رئیس «سندیکای صاحبان صنایع داروهای انسانی ایران» در گفت و گو با روزنامه ایران درباره کیفیت داروهای تولید داخل می گوید: «اولا اینکه هر کشوری فهرست دارویی مخصوص به خودش را دارد و هیچ پزشکی نمی تواند خارج از فهرست دارویی برای بیمارانش دارو تجویز کند. آنچه رئیس سازمان غذا و دارو به سازمان نظام پزشکی ابلاغ کرده آیین نامه قانونی است چرا که وقتی دارو پروانه داشته باشد نشان دهنده شاخص کیفیت است بنابراین نمی توان کیفیت داروهای ایرانی را بر مبنای معیارهای بین المللی به زیر سوال برد.»
    او در پاسخ به اینکه آیا از نظر موثر بودن و کیفیت،داروهای خارجی با ایرانی یکسانند یا خیر؟ توضیح داد: اگر بیماری دارویی را مصرف کرده اما جواب نگرفته الزما نخستین متهم دارو نیست همه داروهایی که در کشور تولید می شود کیفیت شان توسط وزارت بهداشت کنترل می شود. در مورد مولکول دارو یک سری مستندات و روش تشخیص وجود دارد برای مثال وقتی مولکول دارو قرص استامینوفن است؛ استامینوفن به عنوان ماده اولیه دارو دارای شناسنامه است که با دستگاه HPLC زیر نظر مسئول فنی وزارت بهداشت تست می شود.
    کبریایی زاده می گوید: 99 درصد از داروهای فشار خون در کشور در داخل کشور تولید می شود اما آیا این بدان معنا است که فشار خون در ایران کنترل نشده است؟ 99 درصد مردم هم داروی ضد فشار خون مصرف می کنند و فشار خون شان هم کنترل شده است حالا اگر کسی داروی ضد فشار خون خارجی می خورد نباید انتظار داشته باشد بیمه آن را پوشش دهد.
    تایید کیفیت داروهای ایرانی تنها نظر صاحبان سندیکای داروی ایران نیست، دکتر «محمدرضا دری» دبیر انجمن داروسازان تهران هم معتقد است: داروسازی یک فن است که در کنارش نیاز به علم هم دارد به عبارتی همه کسانی که در کارخانجات داروسازی دارو می سازند فرمولاتور های مختلفی را استفاده می کنند. این فرمولاتور منجربه اخذ تاییدیه از سوی سازمان غذا و دارو می شود. در امریکا این وظیفه بر عهده FDA است و در ایران نیز وظیفه نظارت بر نحوه تولید و کیفیت و استاندارد تولید در بخش دارو در اختیار سازمان غذا و دارو است. همه تاییدیه های تولید دارو از استانداردهای بین المللی تبعیت می کنند. ایران نیز در رده کشورهای سختگیرانه و ممتاز در تولید دارو به حساب می آید.
    
    باور اشتباه در مورد مواد اولیه
    استفاده از مواد اولیه دارو که از هند و چین وارد می شود موجب شده خیلی از مردم فکر کنند داروهای خارجی از انواع ایرانی موثرترند. دکتر دری در این باره می گوید: هیچ کشوری به تنهایی سازنده همه داروها و مواد اولیه مربوطه نیست و نمی تواند هر آنچه مصرف می کند خودش تولید کند. حتی کشورهای امریکا و انگلیس و آلمان و فرانسه نیز در برخی داروها وابسته به واردات هستند و همه اقلام دارویی را تولید نمی کنند البته اقتصاد این اجازه را نمی دهد چون کشور سازنده سعی می کند مواد اولیه اش را بخاطر مسائلی مانند ارزان بودن از کشورهای دیگر وارد کند ایران هم از این قاعده مستثنی نیست. اینکه بگوییم مواد اولیه از چه کشوری وارد می شود درست نیست. برای مثال کمپانی های بزرگ« فایزر»، «مرک» و «ولکام» از تمامی کشورها مانند چین و هند برای کارخانجات شان مواد اولیه وارد می کنند. داروسازی ایران هم از چین، هند، استرالیا و آرژانتین نیز یک یا چند ماده اولیه وارد می کند. این پدیده عرف دنیا است. آنچه در حرفه داروسازی اهمیت دارد ساخت دارو است که شبیه به هنر آشپزی است. برای مثال برای تهیه قرمه سبزی مواد اولیه لازم است اما کافی نیست و به آشپز بستگی دارد که بتواند از مواد اولیه یک غذای خوب تهیه کند یا یک غذای معمولی. در مورد داروهای داخلی و خارجی نیز همین مساله صدق می کند. داروسازی حرفه ای است که غیر از کمیت و کیفیت و ساخت دارو، فرمولاسیون و نحوه تهیه دارو بسیار مهم است اینکه بگوییم این دارو چینی است به ما نساخت یا هندی است و اثر گذاری ندارد حرف درستی نیست چرا که امکان دارد فرمولاتور دارو در فرایند ساخت به گونه ای باشد که با یک بیمار سازگار باشد ولی با بیمار دیگری سازگاری نداشته باشد.
    او به این نکته هم اشاره می کند: «واکنش بدن به بیوفارماسی دارو متفاوت است به این معنا که زمان و میزان آزاد شدن دارو در بدن بیمار و میزان دفع شدن و زمان رسیدن دارو به اندام های هدف جهت تاثیر گذاری دارو بسیار مهم است. تمام این فرآیندها در ساخت دارو های مختلف در کارخانجات، متفاوت از هم است البته نکته مهم تعیین سقف و کف تولید دارو است. به عبارتی امکان دارد دارویی در ایران ساخته شود و امتیاز کف را بگیرد که اتفاقاً هم همه جای دنیا نمره کف دارو را واجد شرایط برای توزیع در بازار می دانند مثلاً اگر دارویی از 100 نمره قبولی 50 را بگیرد یعنی این دارو برای وارد شدن به بازار دارویی استاندارد و الگوی ساخت را رعایت کرده است. امتیاز بسیاری از کمپانی های ایرانی حتی در بسیاری از موارد بهتر از داروی مشابه خارجی است. از سوی دیگر پروانه هایی که برای ساخت و تولید دارو صادر می شود زمان دار هستند و چنانچه آزمایشگاه های مرجع سازمان غذا و دارو، استانداردهای دارو را تایید نکنند قطعاً پروانه کارخانه داروسازی را تایید نمی کنند و از گردونه تولید دارو حذف می شوند.» دکتر دری اصرار بیمار و پزشک برای تجویز دارو را ناشی از فرهنگ غلط حاکم بر جامعه می داند و می گوید: در اغلب موارد پزشکان مقصر نیستند و ناگزیر بخاطر آرامش روانی بیمار اقدام به تجویز داروی خارجی می کنند.
   

    نیم نگاه
    فهرست داروهای ایران مبنای تولید، واردات، عرضه و توزیع داروها در بازار دارویی کشور است و از آنجا که شرکت های دارویی و داروخانه های کشور طبق قانون مجاز به توزیع و عرضه داروهای خارج از این فهرست نیستند، تجویز داروهای خارج از فهرست توسط بعضی از همکاران پزشک باعث سرگردانی بیماران در تهیه آن نوع داروها و همچنین بروز کمبودهای غیرواقعی در بازار دارویی کشور خواهد شد
    99 درصد از داروهای فشار خون در کشور در داخل کشور تولید می شود اما آیا این بدان معنا است که فشار خون در ایران کنترل نشده است؟ 99 درصد مردم هم داروی ضد فشار خون مصرف می کنند و فشار خون شان هم کنترل شده است حالا اگر کسی داروی ضد فشار خون خارجی می خورد نباید انتظار داشته باشد بیمه آن را پوشش دهد
    
منبع:   روزنامه ایران، شماره 6610  ، نویسنده: فریبا خان احمدی