X
تبلیغات
وکیل جرایم سایبری
مطلب را به بالاترین بفرستید: Balatarin Bookmark and Share

می لرزم در گرمای 32 درجه تهران. چیزی در درونم می پیچد. یک بار دیگر تهوع گریبان من را نیمه شب می گیرد.
 تهران است و تابستان و ام اس، با همه دردسرها و مشکلات همیشگی اش.
یگر ام اس جزئی از من است. بدون آن نه مریمی وجود دارد و نه تصور می شود. بی خوابی، سِرشدن دست ها و پاها، استرس، تهوع، سردرد، استخوان درد و درد و درد و درد. همه چیز کنار هم است. بدون یکی، دیگری نشانی از سلامتی است و بدون دیگری نشانه ای از بهبود. دلم خوش می شود با کاهش درد یا فقدان یکی از آنها، اما فقدان آنها برخلاف فقدان های دیگر مانا نیستند.
دیری نمی پاید که نشانه بازمی گردد و اسیر فراری خود را به آغوش بستر می کشد تا بار دیگر پروردگارش را صدا بزند. بهانه خوبی است برای عبادت و شکر. بیماری برکتی می شود برای ذکر و ذکر و ذکر. شیشه ماشین را بالا می کشم. همین چنددقیقه زیرکولرنبودن در راه خانه تا ماشین، کار خودش را کرده است. پای راستم بی حس و بی جان روی پدال جا خوش می کند. برای هربار سریع تررفتن و برای رفتن باید به آن بیشتر از معمول فشار وارد کرد.
دلم برای پای راستم می سوزد. مانند کودکی بیمار، وقتی جان می گیرد، روی پدال گاز شیطنت می کند و زمانی که انرژی آن تمام می شود، بی حس رها. باید ورزش کنم. دستانم، بازوان و شانه هایم تحلیل رفته اند.

هرچند ام اس بیماری مربوط به سیستم اعصاب مرکزی است و عضلات مشکلی ندارند، اما گاهی از فرمان سرپیچی می کنند. به مرور زمان، کم تحرکی و تغذیه نامناسب عضله ها را ضعیف می کند. مشورت با یک فیزیوتراپ، انجام تمرین ها و تغذیه مناسب راه حل این مشکل است. چیزی شبیه آتروفی عضلانی رخ می دهد. تجربه ضعف در عضلات به شدت این آتروفی نخواهد بود و اندامی از دیگری در ظاهر کوچک تر یا لاغرتر نخواهد شد، اما می توان از همین ضعف هم جلوگیری کرد.

رژیم غذایی غنی از میوه و سبزیجات؛ یعنی منبع غنی منیزیم، غذاهای کم چرب و مصرف کافی پروتئین مانع از ایجاد آتروفی عضلانی، پیشرفت آن و حتی ضعف می شود. ماساژ راه دیگر درمان است. چیزی در کف پاهایم بیداد می کند. انگار ماری خزیده و نیش زده است. جای نیش درد می گیرد و آرام نمی شود. حرکت ممکن نیست. آبی از چشم راستم روی گونه ام می غلتد. خدا را صدا می کنم. همین نزدیکی است. درد مرا رها می کند.

اسپاسم در میان بیماران مبتلا به ام اس رایج تر است. گاهی پشت فرمان، گاهی نیمه شب در خواب و گاهی بدون هیچ حرکتی، ایستاده یا نشسته چون دلتنگی که دلت را گوشه ای تاریک و خلوت خفت می کند، امان می برد. نرمش های کششی و یخ درمانی در کاهش این اسپاسم موثر است. می ایستم به یکباره در میان جمع. همه نگاه می کنند و من به زور لبخند می زنم. کسی نمی داند اسپاسم تو را از جای بلند می کند و برای رفع چندثانیه ای آن، باید بایستی. شنیده ام که عضلات جمع کننده هم اسپاسم می گیرند و این گونه است که نشستن راه حل درد می شود. کولر ماشین را زیاد می کنم. راهی برای رهایی نیست. این درد با من هست و خواهد بود. چراغ سبز می شود. پای راستم می گیرد.
    
    منبع:  روزنامه شرق ، شماره 3175 ، نویسنده: مریم پیمان